| De kwartfinales van de En Passant bekerwedstrijd zitten erop. De meest spectaculaire confrontatie was die tussen Jaap de Wijk en Thomas Richter. De laatste was in de ronde ervoor niet verder gekomen was dan een 1-1 uitslag tegen een geweldig op dreef zijnde Nanning Kikkert, zodat Thomas zich via een vluggertje voor de volgende ronde moest plaatsen. Thomas kwam ook in zijn eerste partij tegen Jaap de Wijk in grote moeilijkheden.
|
| Het is bekend dat Jaap de Wijk, als hij de geest heeft, een venijnig potje schaak kan spelen en dat deed hij dan ook tegen Thomas, die tegen de stomende aanval van Jaap eigenlijk weinig in wist te brengen en bijna gelaten naar de nul werd gespeeld. Dat was een verrassende uitslag. In het tweede duel stelde Thomas met de witte stukken orde op zaken. In een spannend gevecht greep Thomas vrijwel meteen het initiatief en bouwde dat uit naar een superieure positie. Toen de stand gelijk was moest dus met een vluggertje bepaald worden wie van de beide heren naar de halve finales door zou gaan. Ik heb het potje niet gezien - ik had het zelf druk genoeg met mijn eigen spel - maar hoorde aan het gebeuk op de klok dat het er heftig aan toe ging! Toen de rook was opgetrokken bleek Thomas als winnaar uit de strijd te zijn gekomen.
|
| Zelf trof ik deze ronde Frans Eijgenraam. Het werden twee interessante partijen, waarin Frans lang stand hield maar tenslotte toch in beide gevallen ten onder ging. Zo was ik dus zonder enige kleerscheuren en schrammen geplaatst voor de halve finale.
|
| André Meerkerk ging eveneens met een dubbele nederlaag ten onder tegen Gerard Postma, die in deze confrontatie duidelijk de sterkste bleek. Gerard is een vooral een slimme speler, die de tegenstander met onverwachte sluipzetjes onaangenaam kan verrassen. André heeft als clubspeler nog weinig ervaring en was dus een niet al moeilijke prooi voor Gerard. Toch denk ik, dat als André een paar jaartjes competitie-ervaring heeft opgedaan, hij een tegenstander zal zijn geworden om rekening mee te houden.
|
| Piet Bakelaar nam het op tegen Jon van Dorsten, En Passant's 'coming man'. In twee positionele confrontaties - dat is nou eenmaal de stijl die Piet graag hanteert - redde Jon het nèt niet: in de eerste partij moest hij na lange strijd zijn koning inleveren. De tweede partij mòest dus door Jon gewonnen worden. Hij probeerde van alles, maar kreeg een fraaie demonstratie van het befaamde, oerdegelijke betonschaak van Piet, die door dat beton het nodige graniet heeft gemengd. Jon kwam er eenvoudigweg niet door en berustte tenslotte maar in de puntendeling, waarna Piet de halve finale had bereikt.
|
| In de halve finale speel ik op 28 november met zwart tegen Thomas, terwijl Piet met wit tegen Gerard zit. De tweede partij spelen we op 19 december. Het beloven in beide gevallen twee spannende partijen te worden, waarvan op de voorhand niet is te zeggen, wie de finale zal halen.
|
| Een lastig trekje van Thomas is dat hij in het algemeen juist tegen een sterke tegenstander speelt als een dijk; ik bedoel maar- in alle onbescheidenheid - dat ik het niet gemakkelijk zal krijgen......ha, ha!
|
| In de partijen tussen Piet en Gerard zie ik een confrontatie tussen slimheid en degelijkheid. Wat valt daar nou van te zeggen?
|
| We bekeren vrolijk verder!
|
