| In een poging de interne competitie nòg aantrekkelijker te maken, kwam Gerard Postma tijdens de jaarvergadering met het idee om naast de interne competitie om het clubkampioenschap c.q. het Texelse schaakkampioenschap bekerwedstrijden te organiseren volgens een soort knock-out-systeem. Dit voorstel werd enthousiast ontvangen en een aantal spelers die we - helaas, helaas, - niet of nauwelijks op de clubavond nog zien, gaf zich spontaan op om ‘voor de beker’ mee te spelen, zoals Taeke van Lingen en Dick van Barneveld.
|
| Dick van Barneveld vertrouwde mij toe zichzelf een goede kans te geven die beker te winnen, zulke wedstrijden waren net wat voor hem en hij zou wel eens even met de botte bijl door de ingedutte En Passant-spelers maaien. Ik zei nog dat hij maar beter niet te hoog van de toren kon blazen omdat er toch nog wel enkele spelers bij En Passant rondlopen die hij niet één, twee, drie van het bord zet. “Let maar op”, waren zijn afsluitende woorden. Dus dat deed ik en ik zag dat hij als eerste Jaap de Wijk uit moest zien te schakelen. Dat bleek niet eenvoudig: Dick kwam in de eerste partij al spoedig in vrijwel onoverkomelijke moeilijkheden en het mag een klein godswonder heten dat hij die partij nog remise wist te maken. “Een beetje nonchalant gespeeld, ik geef het toe, maar door die remise is er eigenlijk niks aan de hand: ik win de tweede partij en zit in de volgende ronde”, aldus Dick.
|
| Maar dat viel tegen: in de tweede partij werd hij door Jaap op hardhandige wijze van het bord geschopt, zodat hij na de eerste ronde er al uit lag. Dat is natuurlijk wel jammer, want na die nederlaag hebben we hem niet meer op de club gezien. Het is natuurlijk niet verboden om ook in de interne mee te spelen.
|
| Taeke van Lingen nam het op tegen Frans Eijgenraam. Het was goed Taeke weer op de club te mogen begroeten en hij leek er zowaar weer zin in te hebben. Frans was echter niet van plan Taeke een vrije doorgang naar de tweede ronde te geven en nadat de eerste partij in remise was geëindigd, werd er in de tweede partij een taai, moeizaam duel uitgevochten, dat lange tijd gelijk op ging. Het slot was een curieus spel der vergissingen: Frans maakte één zet voor het einde een grove blunder, die Taeke de onmiddellijke winst had gebracht, maar Taeke, murw van het lange manoeuvreren, zag de winnende zet niet en speelde vervolgens een afschuwelijke zet die meteen voor hèm verloor! Frans liet die kans niet lopen en greep het volle punt. Daarmee waren de twee schakers die we zo lang niet op de club hebben gezien allebei uitgeschakeld. Ze zijn nadien ook niet meer geweest - helaas, helaas….
|
| Maar er waren nog meer opmerkelijke uitslagen te noteren. Nanning Kikkert smaakte het genoegen in zijn eerste partij Thomas Richter voor het eerst in zijn leven te verslaan! Hij mag dan wel een dikke 500 ratingpunten minder dan Thomas hebben, Nanning speelde die partij magistraal en op een uitstekend niveau.; zijn zege was terecht! Alles moest dus voor Thomas in het tweede treffen gebeuren. Opnieuw was het niet eenvoudig voor de voormalige Texelse kampioen. Hij moest tot het gaatje gaan om Nanning eronder te krijgen. In de analyse achteraf bleek dat Nanning ergens veel sterker had kunnen spelen en in het voordeel had kunnen komen. Bij gelijke stand moest er gevluggerd worden en Nanning ging zeer eervol ten onder.
|
| Er was nòg een markante confrontatie in die eerste bekerronde, namelijk die tussen Co van Heerwaarden en Jon van Dorsten. Niet alleen ging het tussen deze schakers om een plaats in de volgende ronde, ook had ik aangekondigd dat de winnaar een plaats zou krijgen in het bondsteam, een idee van mij omdat het voor mij als captain van dat team natuurlijk vervelend is als ik iemand moet passeren: daarom leek mij dit een eerlijke oplossing: de winnaar krijgt het achtste bord. Co vond het maar niks en kwam nog weer eens met een aantal oude wapenfeiten op de proppen, maar hij weigerde te zien dat Jon heel snel beter wordt. Dat bleek ook uit de twee partijen die de heren speelden: beide werden gewonnen door Jon, tot verbijstering van Co die het nauwelijks geloven kon.
|
| Ik kon de pijn voor Co enigszins verzachten, want ik moest tòch op beide schakers een beroep doen voor de wedstrijd tegen Castricum 2 omdat Joop Rommets door een groot familiefeest ( 50-jarig huwelijk van zijn ouders) niet mee kon spelen. Dus bezetten Co en Jon in de match gebroederlijk het zevende en achtste bord. Co bracht dankzij tijdnood van de tegenstander een belangrijke remise in en Jon vergaloppeerde zich in een goede stand………
|
| Zelf moest ik in de bekerwedstrijd hard werken om Abe Zijm te verslaan. Abe is natuurlijk een verdienstelijke speler en in beide partijen hield hij lange tijd kans op een halfje, maar uiteindelijk moest hij toch beide punten inleveren. Hij zou misschien ook tegen sterke spelers wat agressiever moeten spelen. Dat zal dan wel eens mis gaan, maar wie weet grabbel je ook eens een punt mee.
|
| Dan is er nog de strijd tussen Gerard Postma en André Meerkerk. De eerste partij werd overtuigend gewonnen door Gerard en de tweede partij wordt pas gespeeld op 21 november. André zal het niet gemakkelijk krijgen, maar de strijd is nog niet beslist. Hij moet in ieder geval winnen om een vluggertje af te dwingen.
|
| Tot zover de strijd om het Herfstkampioenschap, de strijd om de Beker. Er is in die eerste ronde heel wat bloed gevloeid………..
|
